گاه، زبان از بیان آن چه دل می گوید ناتوان می شود. آنگاه ناگهان نجوایی کهن از اعماق زمان، فریاد می شود  تا باز هم واگوید آن چه را که تاریخ این ملک واگویه ی مکرر آن بوده است...

هم مرگ بر جهان شما نيز بگذرد

هم رونق زمان شما نيز بگذرد

وين بوم محنت از پي آن تا کند خراب

بر دولت آشيان شما نيز بگذرد

باد خزان نکبت ايام، ناگهان

بر باغ و بوستان شما نيز بگذرد

آب اجل که هست گلوگير خاص و عام

بر حلق و بر دهان شما نيز بگذرد

اي تيغتان چو نيزه براي ستم دراز

اين تيزي سنان شما نيز بگذرد

چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد

بيداد ظالمان شما نيز بگذرد

در مملکت چو غرش شيران گذشت و رفت

اين عوعو سگان شما نيز بگذرد

آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست

گرد سم خران شما نيز بگذرد

بادي که در زمانه بسي شمعها بکشت

هم بر چراغدان شما نيز بگذرد

زين کاروانسراي بسي کاروان گذشت

ناچار کاروان شما نيز بگذرد

اي مفتخر به طالع مسعود خويشتن

تأثير اختران شما نيز بگذرد

اين نوبت از کسان به شما ناکسان رسيد

نوبت ز ناکسان شما نيز بگذرد

بيش از دو روز بود از آن دگر کسان

بعد از دو روز از آن شما نيز بگذرد

بر تير جورتان ز تحمل سپر کنيم

تا سختي کمان شما نيز بگذرد

در باغ دولت دگران بود مدتي

اين گل، ز گلستان شما نيز بگذرد

آبي‌ست ايستاده درين خانه مال و جاه

اين آب ناروان شما نيز بگذرد

اي تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع

اين گرگي شبان شما نيز بگذرد

پيل فنا که شاه بقا مات حکم اوست

هم بر پيادگان شما نيز بگذرد