دولت جاوید یافت آنکه نکونام زیست

امروز صبح پیش از آن که از خانه بیرون روم گفتم نگاهی بیاندازم به دنیای وب. در اولین وبگردی ها به خبر درگذشت آیت الله منتظری برخوردم. اول باورم نشد. تا کنون کسانی که آرزوی مرگش را داشتند چند بار شایعه فوت او را در انداخته بودند. اما این بار گویا خبر حقیقت داشت. او آرزوی مرگش را در سالهای گذشته بر دل آنان گذاشته بود تا پربارترین سال عمرش را پیش از مرگ رقم بزند. اینک او با مرگش نیز به ما آموخت که می توان بسیار پرثمر زیست و پر ثمر مرد. او فقیهی بود انسان دوست و آزاده. فقیهی که حرمت انسانها را صرفنظر از دین و عقیده سیاسی اشان لازم می شمرد. او نشان داد که می توان مسلمان بود، می توان فقیه بود، می توان مرجع تقلید بود و با همه اینها می توان تمامی انسان ها را از آن حیث که انسانند دوست داشت و محترم شمرد. منتظری در حافظه تاریخی مردم ایران نامی نیک یافت و با مرگش به جاودانگی پیوست. یادش گرامی باد

شمارش

انسان عادت دارد که مشکلاتش را بشمارد، اما خوشی هایش را شماره نمی کند. اگر او این کار را آنچنان که باید انجام می داد، می فهمید که  شادکامی هم به اندازه کافی در طالعش دیده شده. 

«داستایوفسکی»

سیب

شعری که حميد مصدق سرود:

تو به من خنديدي

 و نمي دانستي

من به چه دلهره از باغچه همسايه

 سيب را دزديدم

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب آلود به من كرد نگاه 

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك 

و تو رفتي و هنوز، 

سال هاست كه در گوش من آرام آرام 

خش خش گام تو تكرار كنان 

مي دهد آزارم 

و من انديشه كنان غرق در اين پندارم 

كه چرا باغچه كوچك ما سيب نداشت 

 

شعری که فروغ فرخ زاد در پاسخ به حمید مصدق گفت:
من به تو خنديدم 

چون كه مي دانستم 

تو به چه دلهره از باغچه همسايه،

 سيب را دزديدي 

پدرم از پي تو تند دويد 

و نمي دانستي 

باغبان باغچه همسايه 

پدر پير من است 

من به تو خنديدم 

تا كه با خنده تو 

پاسخ عشق تو را 

خالصانه بدهم 

بغض چشمان تو ليك

 لرزه انداخت به دستان من و 

سيب دندان زده از دست من افتاد به خاك 

دل من گفت: برو 

چون نمي خواست به خاطر بسپارد گريه تلخ تو را ... 

و من رفتم

 و هنوز 

سال هاست كه در ذهن من آرام آرام 

حيرت و بغض تو تكرار كنان 

مي دهد آزارم 

و من انديشه كنان غرق در اين پندارم 

كه چه مي شد اگر باغچه خانه ما سيب نداشت

*****

بعدالتحریر: مطمئن نیستم که شعر دوم از فروغ باشه، اما به هرحال از هر کی هست دستش درد نکنه!

مناجات نامه (3)

خدایا!

به ما یاد بده که تو خدای همه هستی و هر کس به اندازه ی فهم و توانایی ذهنی اش از تو بهره می برد. بیاموزمان که بزرگی خدای هر کس نشان دهنده ظرفیت ذهن اوست و نباید کسی را به این دلیل که خدایش بزرگ است، خدایش دستورات غیر عقلانی نمی دهد، خدایش خشن نیست، خدایش مهربان و بخشنده است، خدایش گیر الکی نمی دهد و خدایش در بند ظاهر نیست، خدایش ضریب هوشی بالایی دارد و در یک کلام خدایش با خدای ما فرق می کند و از خدای ما بزرگتر و باشکوه تر است تکفیر کنیم!

تبادل زبانی، تبادل فرهنگی

تاثیر و تاثر فرهنگها بر هم رو میشه از تبادلات زبانی اونها فهمید. فرهنگهای غالب زبان خود را هم همراه با عناصر فرهنگی خود به زبان فرهنگهای پذیرا وارد می کنند که البته امری است طبیعی. مطالعه مبادلات زبانی می تونه روشن کننده میزان تاثیر فرهنگهای مختلف بر هم و از هم باشه...

چند شب پیش داشتم در فرهنگ لانگمن نگاه می کردم لغاتی رو که در زبان انگلیسی ریشه پارسی دارند و البته تازه بعضیهاشون هم نه مستقیم بلکه با واسطه ی زبانهای دیگه وارد زبان انگلیسی شده اند. تعداد این لغات مطابق دیکشنری لانگمن 44 تا است که بیشترشون البته مربوط به دورانهای گذشته میشن و چند تایی شون هم تقریبا جدیدن و بر میگردن به 30 سال اخیر. بعضی از این واژه ها عبارتند از:

sugar: شکر

Spinach: اسفناج

Sherbet: همون شربت خودمون

Shawl: خوب شال دیگه

Shah: این هم همون شاه خودمون دیگه که دیگه نداریم الحمدلله و تازه از تو کتابای تاریخ هم برش داشتن. ببینین اصلش مال ماست!

pajamas: پیژامه، لباس رسمی ما ایرونیها تو مهمونیهای خودمونی!

mullah: ملا

mogul:مغول، ظاهرا ما به دنیا شناسوندیمشون! البته در انگلیسی به معنای کسی که قدرت و نفوذ زیادی در یه صنعت داره استعمال میشه!

chador:چادر

bazaar:بازار 

ayatollah:آیه الله که به تازگی به لغت انگلیسی اضافه کرده ایم

و بالاخره: aubergine: بادمجان محصول دلخواه ما ایرانیها که باهاش هزار جور غذا میشه درست کرد و انواع و اقسام حکایتها ازش تو فولکلورمون داریم.

خوب حالا ما با این همه دستاورد در فرهنگ جهانی یعنی نمی تونیم علوم انسانی خودمون رو داشته باشیم ونیازمند علوم انسانی غربیهای خدانشناس نباشیم که باعث اینهمه مشکل و دردسر برامون بشه؟ هان>!!!