دیشب به دیدن فیلم جرم رفتیم. مثل دیگر کارهای کیمیایی دور محور رفاقت و صفا و وفا و این حرفها می چرخد. به نظر من این بار حرفهای دیگری هم برای گفتن داشت. حرفهایی که حرف روز است و او با عقب کشیدن زمان به سی و چند سال پیش، راحت تر و بی دغدغه تر بیانشان کرده است. به هر حال در این ملک تا بوده همین حرفها، حرف روز بوده..

از طرف دیگر چیزی که در فیلمهای کیمیایی همیشه وجود دارد، اما کمتر بدان پرداخته می شود، توجه او به زندگی و دغدغه های قشری از جامعه ما است که کمتر دیده می شوند و اما کیمیایی همواره آنها را و دغدغه هایشان و مصائبشان و شادیهایشان را به رخ تماشاچیان می کشاند. 

فیلم سیاه و سفید است، اما این سیاه و سفیدی تأثیر بدی رویت نمی گذارد. فیلم از جذابیتی برخوردار است که تا آخر بر روی صندلی نگهتان دارد. برای ما و حتی بچه هایمان که چنین بود.