منفعت طلبی به عنوان یک اصل در جامعه غربی پذیرفته شده و هیچ هم امر مذمومی شمرده نمیشه. برای همین هم هیچکس از بیان اینکه به دنبال منافع خودش هست ابائی نداره. اما متقابلا مقررات سفت و سختی هم برای اینکه این خصیصه ی به رسمیت شناخته شده به حقوق دیگران لطمه ای نزنه پیش بینی شده. مثل قوانین ضد تراست، قوانین مربوط به حقوق مصرف کننده، مقررات مربوط به جلوگیری از رقابت مکارانه و غیر عادلانه و قوانین مسوولیت مدنی. اما در کشور ما منفعت طلبی امری مذموم دانسته می شه. برای همین هم اصلا به رسمیت شناخته نمی شه و به همین جهت مقررات محکمی هم برای جلوگیری از مضرات اون پیش بینی نمی شه. اما و هزار اما که متاسفانه در عمل تا دلت بخواد منفعت طلبی آن هم به صورت بی بند و بار و بی حساب وکتاب وجود داره و به دلیلی هم که گفتم کسی جلودارش نیست. حتما نمونه های عبرت آموزی رو از منفعت طلبی بی ضابطه ی هموطنان عزیزمون در هر قشر و طبقه سراغ دارین. بی سواد و باسواد و پولدار و غیر پولدار هم نداره. بعدا نمونه های جالبی رو از این جور منفعت طلبی ها براتون می گم. شما هم اگه دوست داشتین بگین.