یک حرف

وقتی بعد از ساعت 12 شب از خیابانهای تهران میگذریم با شهر ارواح روبرو میشیم. شهری که هیچ نشونی از زندگی در اون نمی بینیم به جز ماشینهایی که با سرعت  خیابونها را پشت سر میگذارن تا زودتر برسن به خونشون. این وضعیت ناخوشایند از زمان فرماندهی آقای قالیباف بر نیروی انتظامی کشور و فرماندهی سردار طلایی بر نیروی انتظامی تهران به وجود اومد. آقایان هنر خود را در ایجاد امنیت اینجوری نشون دادن. در اکثر کشورها نایت لایف جزئی جدانشدنی از زندگی مردمه. حالا نمی گم که اینجا هم نایت لایف داشته باشیم. ولی دیگه اینجوریش هم که حتی یک فست فود یا سوپرمارکت باز نباشه و پایتخت کشور مثل شهر مردگان در ظلمات مطلق فرو بره چیزی جز دامن زدن به روحیه افسرده و کسل مردم این مرز و بوم نیست. چه شادیهای ساده و پیش پا افتاده ای از این مردم گرفته شده. آنوقت انتظار داریم که برای کمی خندیدن دنبال اصل و نسب کارگردان فیلم اخراجی ها هم برن؟! اینگونه است که مردم دیدن فیلم اخراجی ها رو بهانه می کنن برای اینکه ساعت یک و نیم بعد از نیمه شب وایسن تو صف سینما و یه جور نایت لایف وطنی رو تجربه کنن. البته نیروی انتظامی هم اینجا دیگه نگران امنیت نیست و مانعی ایجاد نمی کنه. کاش چند تا رستوران و فست فود رو هم میدادن به آقای ده نمکی تا بتونن بعد از ساعت 12 شب هم باز باشن!