یک حرف

گاه انسان  در وضعیت دشواری قرار می گیرد. وضعیتی که اکنون در کشور با آن مواجهیم از آن جمله است. همه ما در معرض یک انتخاب قرار گرفته ایم. هیچکس هم نمی تواند خود را ار آن بر کنار دارد. گزینه های موجود در برابر ما عبارتند از:

1- انتخاب آقای احمدی نژاد و بالطبع ادامه وضع موجود

2- انتخاب یکی از دو کاندیدای موسوم به اصلاح طلب (میرحسین موسوی یا کروبی)

3- انتخاب بی تفاوتی و عدم شرکت در انتخابات

ما در واقع بر سر یک دو راهی قرار داریم: احمدی نژاد یا دیگری. گزینه های اول و سوم  بدون تردید از نظر نتیجه یکسانند و موجب ادامه وضع موجود می شوند. اما گزینه دوم مسیری دیگر را پیش روی ما می گذارد. ممکن است گفته شود که اینها با هم فرقی نمی کنند. این از آن حرفهای روشنفکر مآبانه ولی خالی از کوچکترین روشنفکری و روشن بینی است. اگر فکر می کنید که میان دوره خاتمی با دوره احمدی نژاد هیچ فرقی وجود نداشته که من حرفی با شما نخواهم داشت.اما اگر  تفاوتی هر چند اندک میان این دو دوره می بینید بدانید که همین تفاوت به نظر شما اندک برای جامعه ما و برای تک تک ما ارزش بسیار دارد. پس تا دیر نشده هر کاری که می توانید بکنید تا از این مخمصه رها شویم. من به میر حسین موسوی رای می دهم. می دانم که وضع را بدتر از این نخواهد کرد و مطمئنم که اوضاع بهتر از این خواهد شد.