دیشب یه نفر تو خیابون ولی عصر داشت تراکتهای تبلیغاتی میرحسین موسوی رو پخش می کرد. یکی گرفتم و زدم به شیشه عقب ماشینم. به خونه که رسیدم اولین برنامه تلویزیونی میرحسین شروع شد. بعدا تو بالاترین دیدم که بعضیها از اون استقبال کردن و بعضیها هم معتقد بودن که باید به مسائل دیگه مثل آزادی های سیاسی و فرهنگی و اجتماعی هم می پرداخت. من اما فکر می کنم که اینطور بهتره. یعنی در مورد اینجور مسائل بیشتر باید عمل کنه و حرف زدن از اون نه تنها فایده ای نداره، بلکه باعث تضعیف موقعیتش می شه. ما داریم تو ایران زندگی می کنیم باباجون. رییس جمهور هم مسوولیتش کاملا محدوده و ما می خوایم که در همون چارچوبی که میتونه فعلا ما رو از این وضعیت خلاص کنه. 

یه اس ام اس برام رسید که می گفت: « ماشینی که داره به ته دره سقوط می کنه، راننده شو عوض نمی کنن- ستاد انتخاباتی احمدی نژاد» خوب البته معلومه که شوخیه. ولی هدفش اینه که در انتخابات شرکت کنیم یا نه فرقی نمی کنه. من با این حرف اصلا موافق نیستم. بلکه معتقدم جلوی ضرر رو از هر جا که بگیری منفعته. خوب البته منفعت تو کشور ما با سویس فرق می کنه. اینجا ایرانه عزیزان!